عبد الواحد الآمدى التميمي ( مترجم : شيخ الإسلامى )
547
هداية العلم وغرر الحكم ( گفتار امير المؤمنين على ( ع ) ) ( همراه با ترجمه فارسى هداية العلم و غرر الحكم ) ( فارسى )
3 - الذّكر نور العقل ، و حياة النّفوس ، و جلاء الصّدور 1999 . 4 - الجلوس في المسجد من بعد طلوع الفجر إلى حين طلوع الشّمس للاشتغال بذكر اللّه سبحانه أسرع في تيسير الرّزق من الضّرب في أقطار الأرض 2127 . 5 - الذّكر الجميل أحد الحياتين 1612 . 6 - الذّكر الجميل أحد العمرين 1628 . 7 - الذّكر ليس من مراسم اللّسان ، و لا من مناسم الفكر ، و لكنهّ أوّل من المذكور ، و ثان من الذّاكر 2091 . 3 - ذكر خدا و ياد او روشنى عقل ، و حيات نفسها و جلاء سينههاست . 4 - نشستن در مسجد بعد از طلوع فجر تا هنگام طلوع آفتاب از براى مشغول بودن به ذكر خداى پاك و منزهّ سريعتر است در آسان كردن روزى از مسافرت در اطراف زمين . 5 - ياد نيكو ( كه از كسى بماند ) يكى از دو زندگى است ( چنان كه از بزرگان دين ياد نيكو كنند گويا زنده هستند ) . 6 - ياد نيكو يكى از دو عمر است ( چنان كه گذشت ) . 7 - ياد نه از مراسم زبان است ، و نه از مذاهب فكر ، و ليكن اولى است از ياد كرده شده ، و دومى است از ياد كننده ( مرحوم آقا جمال علامه بزرگوار در شرح آن چنين فرموده ، يعنى چنين نيست كه ذكر وظيفه زبان باشد ، و نتواند زبان كه ذكر نكند ، و اين در ذكر زبانى است و نه اين كه از مذهبهاى فكر و انديشه باشد ، و البته آنها به اين راه روند و نتوانند كه به اين راه نروند ، و اين در ذكر و ياد بدل است بلكه اوّلى است يعنى مبدأ آن ياد كرده شده است يعنى حق تعالى كه بايد كه توفيق اين معنى بدهد و اسباب آن را از براى او مهيا سازد ، و دوّمى است از ياد كننده كه متصدى و مباشر آن گردد ) .